Bradford Royal Infirmary hastanesinden BBC için koronavirüs günlüğü yazan Dr John Wright, ölmeden bir kaç saat önce sevdiği kadınla evlenen hastayı ve salgın süresince 4 yaşındaki oğlundan ayrı yaşamayı göze alan hemşireyi anlattı:
Bütün duyguların dorukta yaşandığı bir zamandayız. Bir yandan korku ve yalnızlık ama diğer yandan aşk, sevgi ve sıradışı fedakarlıklar. Yeni mezun hemşire Sophie Bryant-Miles çalıştığı serviste gece nöbetine başlamak üzereydi ki, Covid-19 şüphesiyle hastaneye yatan ama başka sağlık sorunları da olan genç bir erkek hastanın hayatından artık umudun kesildiği ve palyatif bakım servisine alındığını öğrendi. Fakat hastanın baş ucunda tepeden tırnağa koruyucu giysiler içinde 15 yıldır birlikte yaşadığı sevgilisi bekliyordu. Çift zaman ve para sorunları yüzünden bir türlü evlenememişti. Hep bir işleri çıkmıştı. Aşk ile ölüm arasında yürek parçalayıcı bir karşılaşma olmuş ve çift evlenmeye karar vermişti. Hemşire Sophie hastanede görevli rahip Joe Fielder'ı arayarak çiftin nikahını kıymasını rica etti. Hikayenin gerisini hemşire Sophie anlatıyor: Joe (rahip) kıydığı nikahın yasal geçerliliği olamayacağını ama hemen gelip töreni gerçekleştireceğini söyledi. Çift kilise törenlerinin vazgeçilmezi olan evlilik yeminini edebilecek ve "ölüm ayırana kadar" bir diğerini eş olarak kabul ettiklerini söyleyebileceklerdi. Tam bir kilise töreni olacaktı. Joe geldi, onlara aliminyum folyodan yüzükler yaptık. Törene hastanın kızı da FaceTime üzerinden bağlanacak ve izleyebilecekti. Gerçekten çok güzel bir tören oldu. Joe müthişti. Çiftin isimlerinin yazılı olduğu bir davetiye üzerine birlikte söylenecek dualar ve ilahilerin sözleri de yazılmıştı. Hastanın sevgilisi hepimizin koruyucu giysiler içinde olmamıza, ve damat yani hastanın da yüz maskesi takmasına aldırmadı. İkisi de olan biteni çok heyecanlı yaşadı. Joe (rahip) da koruyucu elbiseler içindeydi ve terliyor gibiydi. Törenden sonra fotoğraflarını çektik çünkü istekleri buydu, hem hastanın hem sevgilisinin. Mümkün oludğu kadar gerçek bir nikaha benzemesi için uğraştık. Ardından pastaları bile hazırdı. Sevgilisine evleneceği adamın hayatının son saatlerini yaşadığı söylenmişti. Bu birlikte olduklarını hissedebilecekleri son fırsattı. En azından bu son hatıraları oldu. Hepimiz gözyaşlarıyla izledik. Rahip Joe Fielder ekliyor: Doktorlar hastanın geceyi çıkaramayacağını düşünüyordu o yüzden kilisede yapılan nikah törenine çok yakın bir tören ve evlilik yemini düzenledim. Hasta söylemesi gereken cümleleri söyleyebilmek için elinden geleni yaptı ama nefesi yetmediği için bazen zorlandı. Eşi de söyleyeceklerini en iyi şekilde söylemeye çalıştı ama bazen gözyaşlarını tutamadığından tökezledi. Aile ise aynı anda hem gülümseyerek hem ağlayarak izliyordu. Bütün bunlar koruyucu giysi ve donanımlar içinde yapıldı, çok gerçek üstü bir görüntüydü. Fakat hasta bu evlilik taahhütlerini yaptığını bilerek ölecek, ailesi de bunu yaptığını bilecekti. Sevgilisi de bu sözleri söyleme fırsatı bulduğu için büyük minnet duydu. İnsanlara saygıyla yaklaşmak, sevildiklerini, kendilerini düşünenler olduğunu gösteren şeyler yapmak istiyorsunuz. Ben onların birbirine sevgisini bu şekilde kutlamalarında yardımcı olma fırsatı bulduğum için şükran duyuyorum. Henüz cenaze bile kaldırılmış değil ve hastanın eşi ve kızı yorum yapacak durumda değil. Ancak bu öykünün anlatılmasına onay verdiler.